VV Alexandra 66, de enige echte voetbalclub

VV Alexandra 66, de enige echte voetbalclub

We droomden niet over Sparta, of over de wedstrijden die eraan zaten te komen, hoewel we zeker de top van de toernooien konden halen. We droomden van Feijenoord, aan mogen treden in De Kuip om het stadion ondersteboven te zien gaan wanneer we in de laatste minuut het winnende doelpunt zouden maken tegen Ajax en daarmee de landtitel konden pakken. We droomden veel, maar niet op het moment dat we aantraden op het veld van VV Alexandra 66. Dat kon ook niet, onze coach gaf ons geen tijd om weg te dromen, we gingen voor de titel van het seizoen en hoewel we tien en elf jaar oud waren, wisten we wat er op het spel stond.

In de F’jes was het chaos op het veld. Met alle jongens achter de bal aan, en de scheidsrechter die ergens tussendoor moest zien te komen. Wat ik nooit zal vergeten, is het tegendoelpunt dat we kregen toen we speelden in de F1. Gert, onze doelman, zag een hondje naast het veld staan en vond het hoog tijd om daar kennis mee te maken, met als gevolg dat het doel leeg bleef staan. De E’tjes, het moment dat je leert wat je zou moeten doen, maar je de impuls nog niet kunt beheersen. En dan de D’tjes en C’tjes waarin je ineens een kaart krijgt als je met de bal in de hand gaat lopen (ik zal het nooit vergeten Paul, volgende keer minder drinken de avond ervoor!).

Jeugdherinneringen

Sinds ik via online casinoinformatie.com Mister Green Casino ben gaan spelen, komen er veel jeugdherinneringen naar boven. Ik weet niet precies hoe het komt, ik denk dat het te maken heeft met de thema’s zoals de sprookjes en de verhalen in de gokkasten, of misschien heeft het wel te maken met de sportweddenschappen die af te sluiten zijn bij het Mr Green Casino. Of het feit dat mijn vader altijd langs de lijn stond met zijn wandelstok omdat hij last had van zijn knie en me dat doet denken aan het Mr Green Casino, ook omdat mijn vader eigenlijk standaard een hoed op had.

Wat ik me vooral herinner, waren de avonturen in de kleedkamer en de kantine na de wedstrijd. Aangezien we de meeste wedstrijden wonnen (voornamelijk dankzij Jesper, die zijn mannetje stond in de spits en altijd de ballen lekker aangespeeld kreeg door Jeroen), was de sfeer altijd goed. De enige nare herinnering die ik heb, was de bal die ik hard op mijn bovenbeen kreeg toen we speelden met min 6. Ook in Rotterdam kan het venijnig koud worden, en de plek op mijn been had twee weken nodig voordat het niet meer zeer zou doen.

En dan stopt het

Van alle jongens waarmee we speelden, is nog niet 10% verder gegaan met voetbal toen we naar de middelbare school gingen. Zelf ben ik gestopt met voetballen toen ik achttien was, omdat het niet meer te combineren was met het bedrijfje dat ik in de tussentijd opgezet had. Ik moet echter toegeven dat ik nog altijd een warm gevoel van binnen krijg wanneer ik langs de velden rijd, of terugdenk aan de momenten die ik mee heb mogen maken bij VV Alexandra 66. We droomden over een toekomst bij Feijenoord en twintig jaar later droom ik dankzij het Mr Green Casino terug over de tijd en de wedstrijden die we gespeeld hebben. Misschien is het een leuk idee om eens een reünie te houden, of te kijken hoeveel van de jongens uit die tijd ik nog bereiken kan.